Z pewnością nie każdy student medycyny to chudzielec z drucianymi okularami na nosie. Z pewnością podstawowym elementem wyposażenia jego pokoju nie jest model ludzkiego szkieletu, a do mieszania herbaty nie służy urwana od niego kostka. Ale niewątpliwie każdą osobę pragnącą w przyszłości wykonywać zawód lekarza powinna cechować ogromna odpowiedzialność za zdrowie i życie innych oraz chęć niesienia im pomocy.

Studia medyczne na kierunku lekarskim podjąć można na jednym z uniwersytetów medycznych bądź wydziałów medycznych innych uczelni. 6-letnie studia mają przygotować do bardzo trudnego zawodu, w którym oprócz niezwykle rozległej wiedzy merytorycznej potrzebna będzie duża empatia w podejściu do pacjenta, a także umiejętność poruszania się w kwestiach prawno-administracyjnych, związanych z funkcjonowaniem opieki medycznej.

O studiach medycznych mogą myśleć absolwenci z naprawdę satysfakcjonującymi wynikami na maturze z biologii, chemii i fizyki. Gęste sito rekrutacji daje szansę tylko najlepszym, co stanowi przedsmak trudnych studiów. Zakres materiału do opanowania podczas wszystkich lat nauki jest ogromny, wymagane jest przyswajanie wielu szczegółowych informacji - legendy o całonocnym zakuwaniu, to chyba jednak fakty!

Kasia, studentka CMUJ w Krakowie mówi: „ - Jeśli chodzi o naukę to jest zabójczo ciężko - anatomia totalnie miażdży, aczkolwiek histologia również daje popalić. Generalnie studia są arcyciekawe, ale ogrom wiedzy jaki trzeba posiąść - ogromny”. Legendarną grozę, głównie wśród „nie-studentów” medycyny budzą zajęcia w prosektorium. Ci, co mają je za sobą są dowodem, że da się przeżyć, w dodatku nie ma obowiązku uczestniczenia w zajęciach.

Mateusz, student II roku dzieli się swoimi doświadczeniami: " - Co do nauki, niestety na I i podobno na II roku, jest to często nauka na pamięć. Próbowałem brać anatomię na zrozumienie, ale ci uczący sie na pamięć wychodzili na tym duużo lepiej. Trzeba uczyć się niemal codziennie, ale ja miałem czas i na kino i na imprezy. Trzeba sobie tylko wprowadzić samodyscyplinę i to wystarczy".

W programie studiów znajdują się przedmioty teoretyczne z zakresu dyscyplin nauk medycznych, przykładowo: chemii, biologii medycznej, biofizyki, anatomii, fizjologii, patomorfologii, mikrobiologii, immunologii, genetyki klinicznej, higieny i epidemiologii, diagnostyki laboratoryjnej, zdrowia publicznego, psychologii lekarskiej, etyki lekarskiej, farmakologii i toksykologii. Oddzielną grupę stanowią przedmioty treści kierunkowych z zakresu (przykładowo): chorób wewnętrznych, pediatrii, chirurgii, ginekologii i położnictwa, okulistyki, psychiatrii, onkologii, medycyny rodzinnej, rehabilitacji, chorób zakaźnych, neurologii i neurochirurgii.

W trakcie studiów przewidziane są zajęcia w klinikach i oddziałach szpitalnych z zakresu m.in. interny, pediatrii, chirurgii, ginekologii i położnictwa, psychiatrii, medycyny ratunkowej, medycyny rodzinnej i specjalności wybranej przez studenta. W czasie studiów wiedzę i doświadczenie zdobywa się również podczas różnorodnych praktyk, obejmujących zarówno pracę w oddziałach szpitalnych (m.in. chirurgii, ginekologii, pediatrii, chorób wewnętrznych i intensywnej terapii), innych instytucjach takich jak: przychodnie, zakłady diagnostyki laboratoryjnej, patomorfologicznej lub radiologicznej, stacje sanitarno - epidemiologiczne, pogotowie ratunkowe.

Po ukończeniu studiów i uzyskaniu dyplomu lekarza (równorzędnego z dyplomem magistra) należy odbyć obowiązkowy 13-miesięczny lekarski staż podyplomowy zakończony Lekarskim Egzaminem Państwowym, który jest faktycznym potwierdzeniem kwalifikacji zawodowych i uprawnia do wykonywania zawodu lekarza. Kolejnym etapem edukacji jest rozpoczęcie specjalizacji, czyli 5-6 letniego szkolenia trwającego równocześnie z wykonywaniem pracy zawodowej.

Obecnie do wyboru jest około 40 specjalizacji podstawowych, wybrane z nich to: kardiologia, epidemiologia, chirurgia dziecięca, choroby zakaźne, medycyna sądowa, okulistyka, neonatologia, psychiatria, położnictwo i ginekologia, urologia, zdrowie publiczne, pediatria, ortopedia i traumatologia narządu ruchu.

Po ukończeniu wybranej z nich możliwe jest rozpoczęcie specjalizacji szczegółowej. Przykładowe specjalizacje szczegółowe to: alergologia, chirurgia naczyniowa, diabetologia, endokrynologia, geriatria, hematologia, kardiologia dziecięca, medycyna paliatywna, medycyna sportowa, nefrologia, seksuologia, transplantologia kliniczna i wiele innych.

Miejsca, w których lekarz może podjąć pracę to m.in. szpitale, przychodnie oddziały ratunkowe, kliniki prywatne, sanatoria, ośrodki badawcze, stacje sanitarno-epidemiologiczne, poradnie lub instytucje zajmujące się upowszechnianiem edukacji prozdrowotnej.

Przyszły lekarz, a więc absolwent kierunku lekarskiego powinien przede wszystkim posiadać rozległą wiedzę medyczną, na bieżąco aktualizowaną i poszerzaną poprzez uczestnictwo w kursach, szkoleniach, seminariach czy sympozjach ale także mieć świadomość, że medycyna to służba człowiekowi. Lekarz właściwie zawsze jest w pracy, gotowy nieść pomoc w każdej chwili.