Ukończenie kierunku prawniczego to niewątpliwie duży prestiż. Od pokoleń zawód prawnika to wymarzony dla rodziców pomysł na życie swoich pociech.

Któż nie marzy o błyskotliwej karierze serialowej Magdy M. czy Agaty Przybysz lub nie chciałby się wcielić w rolę innego adwokata sprawnie brylującego na sali sądowej i pomysłowo obalającego argumenty oskarżyciela. To oczywiście obrazki znane z ekranu.

Przepustką na salę sądową, do gabinetu prokuratora czy do kancelarii adwokackiej jest, oprócz uzyskania dyplomu ukończenia studiów, odbycie aplikacji prawnej, czyli praktyki przygotowującej do podjęcia pracy w konkretnym zawodzie oraz zdanie na jej zakończenie egzaminu państwowego.

Problemem absolwentów jest ograniczona liczba miejsc i trudność z dostaniem się na wybraną aplikację. Konkurencja jest duża, ale zapotrzebowanie na specjalistów z dziedziny prawa zawsze będzie wysokie. Większość codziennych czynności regulowanych jest przepisami prawa, począwszy od zakupu podstawowych produktów w osiedlowym sklepiku, przejazdu autobusem, obejrzenia film na You Tube czy wysłania sms-a. Jednocześnie odwieczna jest ludzka skłonność do naruszania czy omijania przepisów prawa, stąd pewność, że strażnicy i znawcy prawa zawsze będą pożądani.

Studia prawnicze trwają 5 lat, odbywają się w formie wykładów, ćwiczeń, konwersatoriów, seminariów.

Program studiów oprócz przedmiotów kierunkowych takich jak m.in. prawo cywilne, karne, administracyjne, finansowe, konstytucyjne, międzynarodowe i europejskie, postępowanie cywilne, karne, administracyjne obejmuje również przedmioty ogólnoteoretyczne i historyczno prawne, jak np. teoria i filozofia prawa, powszechna historia państwa i prawa, prawo rzymskie, historia państwa i prawa polskiego, historia doktryn politycznych i prawnych.

Programy studiów i obciążenia przedmiotowe na określonych semestrach są zróżnicowane, w zależności od uczelni. Podobnie tylko wybrane szkoły wyższe przewidują możliwość wyboru specjalizacji w trakcie studiów.

Przykładowo specjalności to:

  • prawo cywilne
  • prawo karne
  • specjalizacja ustrojowo-administracyjna
  • prawo europejskiego i międzynarodowego
  • obsługa prawna
  • prawo w Unii Europejskiej
  • prawo w biznesie

Kierunek prawniczy uznawany jest za trudny. Monika, absolwentka prawa z Uniwersytetu Warszawskiego najgorzej wspomina prawo rzymskie i logikę i żartuje, że kto planuje studiować prawo, niech już zaczyna czytać materiały z tych przedmiotów, bo inaczej będzie krucho. Ogólnie treści do przyswojenia jest bardzo dużo, ważna jest systematyczność, bo zaległości ciężko później nadrobić. Z kolei Mariusz zapytany o jego wrażenia i doświadczenia ze studiów uspokaja, że skoro on jest na trzecim roku, to nie jest najgorzej. Obawiał się mitów o zakuwaniu od świtu do nocy i okazało się, że nawet osławione „kobyły” nie do przejścia udało się zdać.

Ukończenie studiów prawniczych pozwala podjąć pracę przykładowo w organach wymiaru sprawiedliwości (sądach), organach ścigania (np. prokuraturze, policji), w obsłudze prawnej podmiotów gospodarczych oraz organach administracji rządowej i samorządowej. Stanowiska, jakie mogą zajmować absolwenci prawa to np. sędzia, adwokat, notariusz, radca prawny, prokurator, doradca podatkowy, doradca majątkowy, kurator sądowy, komornik, legislator, referendarz sądowy.

Osobę planującą studiować prawo powinna w szczególności cechować umiejętność logicznego myślenia, zdolność zapamiętywania wielu szczegółowych informacji. Zachętą i pociechą dla wszystkich niepewnych i wątpiących w swoje możliwości niech będzie ciekawostka, że najstarszą absolwentką prawa uniwersytetu Urbino w środkowych Włoszech była 94-letnia emerytowania doradczyni biznesowa, która zamierzała w dodatku kontynuować naukę!