Studia artystyczne

Od zawsze marzyłeś o tym, by występować na scenie? Pragnąłeś od najmłodszych lat być aktorem, piosenkarzem lub tancerzem? A może widzisz siebie w roli reżysera, fotografa albo projektanta mebli, ubrań, ogrodów, wnętrz?

Jeżeli na powyższe pytania odpowiadasz twierdząco, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że zainteresują Cię studia artystyczne. Musisz mieć świadomość, że wybierając taką ścieżkę kształcenia bardzo przyda Ci się talent - bez niego na wybranych kierunkach studiów nie odniesiesz sukcesu, więcej - pewnie się na nie nie dostaniesz.

Studia artystyczne to propozycja dla estetów, osób wrażliwych na kształty, barwy, dźwięki, fakturę, zapach. Zazwyczaj kierunki artystyczne wybierają osoby kreatywne, wrażliwe na piękno i harmonię. Najlepiej odnajdują się na takich studiach ci, którzy mają jakąś pasję - śpiew, rysunek, taniec, szycie, projektowanie, grę aktorską, itd.

Obok tradycyjnych kierunków artystycznych, takich jak: rzeźba, malarstwo, aktorstwo czy fotografia kandydaci na studia znajdą wiele innych propozycji, które w dużej mierze korzystają z nowoczesnych technologii.

Jeślim więc marzysz o własnej pracowni ubrań - wybierz kierunek projektowanie ubioru lub włókiennictwo i przemysł mody. W grę wchodzi także szerzej zakrojone programowo Wzornictwo.

Gdy planujesz w roli pedagoga i nauczyciela korzystać z dobrodziejstw sztuki możesz pójść na studia oligofrenopedagogika z arteterapią lub terapia artystyczna.

Grafika komputerowa i produkcja multimedialna uszczęśliwi tych młodych ludzi, którzy każdą wolną chwilę spędzają z tabletem graficznym, tworząc pierwsze nieśmiałe projekty artystyczne. Może kiedyś dołączysz do zespołu pracowników międzynarodowych Agencji Reklamowych albo Studia Disneya, kto wie?

Kiedyś o studentach kierunków artystycznych zwykło się myśleć jak o niebieskich ptakach. Jednak w dobie powszechnej informatyzacji również sztuka zmienia swój charakter. Komputer stał się takim samym równoprawnym narzędziem pracy artysty, jak płótno, pędzel, dłuto czy instrument muzyczny.

Praca po kierunkach artystycznych

Ukończenie studiów na uczelniach artystycznych daje wiele możliwości pracy. Absolwenci mogą znaleźć zatrudnienie w filmie, telewizji, placówkach kultury, teatrze, agencjach reklamowych, muzeach. Mogą z powodzeniem prowadzić własną działalność usługową, produkcyjną, szkoleniową czy doradczą.

Rozwijający się obszar technologii i nowych mediów powoduje, że studenci kierunków artystycznych mogą realizować się zawodowo przy tworzeniu produkcji fabularnych, seriali, programów telewizyjnych, filmów dokumentalnych, reportaży, teledysków, reklam, spektakli.

Często absolwenci pracują, jako: projektanci ubrań, mebli, wnętrz, styliści, animatorzy filmów, graficy, artyści malarze, konserwatorzy sztuki, fotograficy, rzeźbiarze, tancerze, soliści, członkowie zespołów estradowych, a także nauczyciele.

Dyplom wyższej uczelni to ciągle prestiż, wyróżnienie, satysfakcja z faktu zdobycia wyższego wykształcenia. Formalne potwierdzenie zaangażowania i wkładu pracy w zgłębianie danej dziedziny, posiadania określonych kwalifikacji.

Programy studiów artystycznych są tak skonstruowane, że duży nacisk położony jest na zajęcia praktyczne. Nic nie zastąpi godzin spędzonych na szlifowaniu swoich umiejętności pod okiem specjalistów, autorytetów, uznanych artystów. Ich rady, doświadczenie, którym się dzielą są bezcenne.

Spędzenie kilku lat na uczelni artystycznej jest szansą i możliwością obcowania ze wspomnianymi autorytetami i sławami – wielu z nich to wykładowcy i dydaktycy szkół wyższych.

Spędzając czas w środowisku artystów, uczestnicząc w zajęciach, warsztatach, wystawach, plenerach niejako nasiąka się duchem artystycznym, duchem rywalizacji, kształtuje własne ścieżki, konfrontuje poglądy i zbiera spory dorobek twórczy. To jednocześnie doskonała lekcja tolerancji, otwartości na odmienność, inną kulturę.

Studiując na konkretnej uczelni można pogłębiać wiedzę kierunkową, rozszerzać lub zmieniać program semestru lub roku poprzez uczestnictwo w krajowej wymianie międzyuczelnianej MOST. Wyjazdy zagraniczne w ramach programu ERASMUS+ czy CEEPUS to szansa na poznanie artystów z innych krajów, nawiązanie kontaktów ze studentami partnerskich uczelni, zdobywanie szlifów pod okiem zagranicznych pedagogów, poznanie tzw. „ludzi z branży” z całego niemal świata.

Czy więc warto kończyć studia? Bezwzględnie tak.

Myśląc stereotypowo – nienormowana, od projektu do projektu. Choć wcale nie do końca.

Wiele kierunków artystycznych przygotowuje kadry do pracy w instytucjach kulturalno-oświatowych, ośrodkach krzewienia i animacji kultury, placówkach edukacyjnych: szkołach, ogniskach artystycznych, kółkach zainteresowań.

Ukończenie architektury czy architektury wnętrz przygotowuje do pracy w biurach architektonicznych, prowadzenia własnej działalności związaną z projektowaniem architektonicznym, projektowaniem wnętrz, zieleni. Absolwenci pracują jako graficy komputerowi, projektanci wzornictwa użytkowego, mebli.

Wybrane kierunki przygotowują specjalistów w zakresie projektowania ubiorów, materiałów, mebli. Osoby, które ukończyły grafikę często pracują jako tzw. freelancerzy, a także w studiach projektowych, agencjach reklamowych, wydawnictwach czy instytucjach powiązanych z mediami. Dyplom z reżyserii to niekoniecznie wielkie produkcje na miarę Tarantino – reżyserzy zatrudniani są w agencjach przy tworzeniu filmów reklamowych, nagrywaniu klipów, krótkich filmików promocyjnych, produkcji widowisk, gal, uroczystości.

Absolwenci uczelni filmowych i teatralnych zapewne swoją przyszłość zwiążą ze sceną, estradą, kamerą filmową. Typowe aktorstwo to na pewno zawód ciężki. Dosłownie, bo zarówno studia jak i późniejsza praca wymagają doskonałej kondycji i sprawności fizycznej. Ale również dlatego, że mocno determinuje życie osobiste: próby i spektakle do późnych godzin, praca na planie filmowym przez wiele tygodni poza miejscem zamieszkania. Dlatego aktorstwo traktowane jest jak misja, sposób na życie.

Jak widać więc różnorodność kierunków artystycznych powoduje, że absolwenci mogą podążać bardzo różnymi ścieżkami zawodowymi. Realizują się w przeróżnych dziedzinach, od typowo twórczych, po projektowe czy edukacyjne.

Najkrócej można by powiedzieć – dla artystów. Osób z talentem, ekspresją, które chcą doskonalić swój warsztat w określonej dziedzinie, rozwijać swoje umiejętności, tworzyć, kreować.

Czy oprócz niecodziennego talentu można mówić o konkretnych predyspozycjach w przypadku studiów artystycznych?

Pracowitość – bez niej trudno będzie w terminie oddać prace zaliczeniowe, efektywnie wykorzystać plenery malarskie, przygotować etiudy zaliczeniowe, napisać na czas scenariusz, wykonać projekt. Stereotypowe myślenie o artystach każe postrzegać ich jak osoby ekscentryczne, o niebanalnej osobowości, wrażliwości, refleksyjności, ludzi nietuzinkowych. Zapewne właśnie dzięki umiejętności niestandardowego postrzegania otoczenia i szukania nowych form wyrazu powstają dzieła na miarę Picassa, Abakanowicz czy Almodovara.

Nie oszukujmy się – największe szanse na indeks mają osoby, które od wczesnego dzieciństwa szlifują talent, kończą często równolegle ze szkołą średnią inną szkołę artystyczną, uczęszczają regularnie na zajęcia dodatkowe. Powtórzmy więc – pracowitość jest w cenie!

Wybrane studia artystyczne, w szczególności projektowe, wymagają zmysłu technicznego, swobodnego korzystania z nowinek technologicznych, programów komputerowych.

W wielu zawodach artystycznych nie bez znaczenia będzie doskonała kondycja fizyczna. Jej poziom jest nawet weryfikowany na egzaminie wstępnym na aktorstwo – ten zawód wymaga najwięcej tężyzny i sprawności ruchowej. Tylko w ekstremalnych scenach z pomocą przychodzą dublerzy czy kaskaderzy. Aktor pracuje na co dzień ciałem – tańczy, biega, pływa, jeździ konno.

O oryginalności dzieł i dokonań artystycznych decyduje indywidualizm, umiejętność samodzielnego myślenia, pójście niekiedy pod prąd utartym schematom. To wymaga charakteru i silnej osobowości, ale też odpowiedzialności za wymowę i przekaz stworzonych dzieł.

Osobowość artystów łączy wykluczające się cechy – z jednej strony rozbudowane ego,charyzma, chęć zwracania na siebie uwagi, podziwiania dokonań, z drugiej jednak - pokora i cierpliwość. Artyści muszą cechować się dużą odpornością psychiczną. Są nieustająco oceniani przez odbiorców swoich dzieł, krytyków. Ich pracy twórczej towarzyszy przez to stała presja publiczności, wiadomo, że nie zawsze życzliwie nastawionej.

Kandydaci rekrutowani są na podstawie wyników uzyskanych na maturze z określonych przedmiotów (najczęściej języka polskiego, ewentualnie języka obcego lub innych przedmiotów), jednak kluczowy przy naborze na wybrane kierunki (np. malarstwo, rzeźbę, reżyserię, aktorstwo) jest egzamin praktyczny.

To istny maraton – egzamin rozłożony jest na kilka dni. Najczęściej obejmuje dwie części: przegląd prac wykonanych przez kandydata – tzw. teczkę oraz sprawdzenie przed komisją egzaminacyjną konkretnych umiejętności czyli wykonanie wskazanych zadań.

Przykładowo na poznańskim Uniwersytecie Artystycznym kandydaci na malarstwo zdają egzamin z malarstwa oraz uczestniczą w rozmowie kwalifikacyjnej obejmującej prezentację własnych prac, które zostały wykonane w trakcie egzaminu praktycznego w etapie drugim, prezentację prac składających się na Portfolio osoby kandydującej oraz dyskusję na temat sztuki i procesu twórczego. W krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych obowiązuje egzamin praktyczny - należy wykonać studium malarskie z natury (martwa natura) oraz kompozycję rysunkową na zadany temat oraz egzamin teoretyczny, weryfikujący umiejętność samodzielnego myślenia, definiowanie pojęć czy kojarzenie zjawisk artystycznych.

W przypadku kierunków aktorskich oceniana jest sprawność ruchowa, poczucie rytmu, wyrazistość ciała. Osoby walczące o indeks na Wydziale Aktorskim Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu w części praktycznej egzaminu muszą zaprezentować utwory literackie i wokalno-muzyczne oraz wykonać ćwiczenia aktorskie zadane przez komisję. Wieloetapowa rekrutacja do warszawskiej Akademii Teatralnej obejmuje prezentację przygotowanych przez kandydata utworów, egzamin teoretyczny, egzamin taneczno-ruchowy, egzamin aktorski oraz konsultacje logopedyczne, taneczne i aktorskie.

Jak widać kwalifikacja na te same kierunki w różnych uczelniach nieco się różni – zawsze wcześniej sprawdzajcie szczegółowe wymogi, aby sprostać w szczególności oczekiwaniom komisji podczas praktycznej części rekrutacji.

Kandydat na studia artystyczne nie objawia swojego talentu miesiąc przed maturą. Najczęściej decyzja o wyborze konkretnego kierunku poprzedzona jest nawet wieloletnim etapem rozwijania swojej pasji i uzdolnień początkowo na zajęciach dodatkowych w szkole, potem w ogniskach artystycznych, kółkach teatralnych, plastycznych, na warsztatach z określonej dziedziny. Egzamin na studia jest w zdecydowanej części praktyczny – tak naprawdę trzeba już sporo umieć, zanim zacznie się naukę malarstwa, aktorstwa czy rzeźby.

Wybrane uczelnie artystyczne organizują poradnie konsultacyjne dla kandydatów – to bardzo wartościowa i pomocna inicjatywa, z której warto skorzystać. Możecie tam uzyskać cenne wskazówki i porady związane z przygotowaniem do egzaminu i jego przebiegiem, przećwiczyć ze specjalistami materiał, który przygotowujecie na egzamin.

Są też wydziały, które przed przystąpieniem do rekrutacji wymagają zaświadczenia lekarskiego. Przykładowo kandydaci na reżyserię dźwięku muszą przejść badania audiometryczne, kandydaci na kierunki wokalne są badani przez foniatrę, a do ortopedy wybiorą się osoby, które chcą na wybranych uczelniach studiować edukację artystyczną w zakresie sztuki muzycznej. Zadbajcie, aby te zaświadczenia wcześniej przygotować.

W przypadku kierunków artystycznych z praktycznym egzaminem wstępnym trudno mówić o szacowaniu swoich szans. Nawet jeśli macie świetne świadectwo maturalne, to punkty z wybranych przedmiotów stanowią niewielki ułamek składający się na wynik końcowy procesu rekrutacji. Jeśli Wasze dotychczasowe prace i dokonania artystyczne są pozytywnie oceniane przez osoby, które uważacie za autorytety w określonej dziedzinie – możecie czuć się pewniej i liczyć, że trema na egzaminie nie zniweczy szans na indeks.

Zwróćcie uwagę na limity miejsc. Na wybrane kierunki przyjmowanych jest czasami tylko kilkanaście lub niewiele więcej osób. Nie oszukujmy się – łatwo nie będzie!

Pewne kierunki artystyczne są realizowane na kilku zaledwie uczelniach w kraju. Ale nawet w tym przypadku pozostaje wybór. Czytajcie więc opinie o uczelniach, fora internetowe. Jak konkretny kierunek oceniają studenci czy absolwenci. Dowiadujcie się, jak wygląda baza dydaktyczna, sprzętowa, czy uczelnia umożliwia wymianę studentów w ramach programów międzynarodowych i krajowych – od tego będzie zależała Wasza satysfakcja ze studiów i po prostu więcej skorzystacie i się nauczycie.

Wiele kierunków artystycznych z powodzeniem można nazwać elitarnymi. A to dlatego, że ich studiowanie nie jest dostępne osobom bez szczególnych predyspozycji, talentu. Wieloetapowa rekrutacja wyłania naprawdę najlepszych, dobrze rokujących kandydatów, z często sporym już dorobkiem artystycznym.

A łatwo nie jest. Na aktorstwo w łódzkiej filmówce co roku o jedno miejsce walczy nawet 30 osób! Ten kierunek to prawdziwy rekordzista. Co roku też studia rozpoczną jedynie 22 osoby. Wszyscy przyjeżdżają do Łodzi po marzenia, niestety wielu będzie musiało zasmakować porażki. Ci, którym się powiodło podkreślają, żeby być sobą, wierzyć w siebie. Posłuchajcie ich wspomnień z egzaminacyjnego maratonu:

„Jestem studentką charakteryzacji na kierunku Malarstwo w scenografii Wyższej Szkoły Artystycznej. To świetna uczelnia dla projektantów, charakteryzatorów, kostiumografów , wizażystek, fryzjerów itp. Na uczelni jest zarówno rysunek , malarstwo jak i wiele, wiele innych bardzo rozwijających przedmiotów jak również kilka takich zapychających - jak na każdych studiach. Ta szkoła przede wszystkim rozwija naszą kreatywność i pomaga nam zbudować portfolio oraz przygotowuje do przyszłej pracy w zawodzie. WSA daje ogromne możliwości, jeżeli chodzi o doświadczenie w zawodzie charakteryzatora . Zdecydowanie najważniejszą kwestią jest uczestnictwo w praktykach i zdobywanie wiedzy, wprawy aby poznać, jak wszystko wygląda w prawdziwym świecie zawodowym.” - to opinia jednej ze studentek niepublicznej szkoły wyższej.