Studia medyczne

Kierunki medyczne postrzegane są jako elitarne, trudne, wymagające dobrze zdanej matury i ciężkiej pracy w trakcie studiów. Kandydaci, którzy wiążą swoją przyszłość ze studiami medycznymi, powinni postawić w szkole ponadgimnazjalnej na takie przedmioty, jak biologia, chemia, a w przypadku niektórych uczelni także fizyka. Każdego roku o jedno miejsce na studiach medycznych walczy kilkanaście chętnych osób.

Zmagania rekrutacyjne i zdobyty indeks są dopiero początkiem systematycznej i żmudnej pracy, którą muszą wykonać studenci kierunków medycznych. To jedne z najbardziej odpowiedzialnych i wymagających kierunków studiów. Nauka trwa tutaj okrągły rok i ma głównie charakter pamięciowy. Student kierunku lekarskiego musi opanować teorię, by przejść do praktyki. Niewystarczająca wiedza i błędy w sztuce lekarskiej mogą skutkować bowiem tragicznymi następstwami.

Zwykło się mówić, że lekarze uczą się przez całe życie. Najpierw 6 lat studiów, następnie roczny staż, później specjalizacja 5 lat, na którą dostają się najlepsi. Po drodze państwowy egzamin lekarski. Każdy dzień w szpitalu, przychodni i praca z pacjentami oznacza konieczność nieustannego dokształcania się.

Oczywiście studia medyczne kształcą nie tylko lekarzy, ale także fizjoterapeutów, ratowników medycznych, pielęgniarki, farmaceutów, dietetyków, radiologów, analityków medycznych, czy specjalistów z zakresu zdrowia publicznego.

Studia medyczne trzeba skończyć, jeśli myśli się o pracy lekarza, lekarza-stomatologa, fizjoterapeuty czy farmaceuty. To zawody, w których nie uzyskacie uprawnień do praktykowania bez odbycia konkretnej ścieżki kształcenia. Jeśli więc wiążecie swoją przyszłość z którymś z tych zawodów, to nie ma możliwości zdobycia wykształcenia na kursach czy szkoleniach – one są niezbędne, aby doskonalić i poszerzać swoje kwalifikacje. Jednak dyplom wyższej uczelni konkretnego kierunku to pierwszy krok na ścieżce kariery medycznej.

Okres studiów to czas szczególny. Trudy sesji egzaminacyjnej czy kolejnych zaliczeń dzieli się z ludźmi, z którymi znajomości potrafią przetrwać na całe lata.

Wszystkie niemal szkoły wyższe dają możliwość aktywizowania się studentów w ramach funkcjonujących na uczelniach różnych organizacji studenckich. To także szansa na rozwijanie pasji, zdobywanie cennych doświadczeń, które będą dodatkową wartością w momencie podejmowania pracy. Studenci angażujący się w działalność kół naukowych mają możliwość poznania ludzi z określonej branży, współtworzyć i uczestniczyć w uczelnianych inicjatywach naukowych.

Uczelnie uczestniczące w programach wymiany studentów umożliwiają odbycie etapu studiów w uczelniach partnerskich – to okazja do nawiązania nowych znajomości, zdobycia przyszłych kontaktów zawodowych, podszlifowania języka obcego.

Pod pojęciem kierunków medycznych mieści się również wiele studiów okołomedycznych, poszczególne z nich przygotowują specjalistów do pracy w odmiennych dziedzinach.

Wybór studiów lekarskich najczęściej podyktowany jest chęcią praktykowania w przyszłości w zawodzie lekarza. Lekarze czy pielęgniarki zatrudniani są w publicznych i niepublicznych placówkach służby zdrowia – szpitalach, przychodniach, gabinetach lekarskich. Pracują w sanatoriach, domach opieki, przychodniach i klubach sportowych, ośrodkach rehabilitacji, hospicjach, pogotowiu ratunkowym. Lekarze podejmują pracę w placówkach naukowo-badawczych, firmach farmaceutycznych. Zajmują się działalnością menedżerską w placówkach ochrony zdrowia.

Fizjoterapeuci znajdują pracę w gabinetach rehabilitacyjnych, sanatoriach, ośrodkach wypoczynkowych, gabinetach odnowy biologicznej, ośrodkach SPA, centrach fitness, gabinetach terapii manualnej, przychodniach sportowych, zakładach pracy chronionej i warsztatach terapii zajęciowej.

Ratownicy medyczni zatrudniani są w szpitalnych oddziałach ratunkowych, zespołach ratownictwa medycznego, specjalistycznych służbach ratowniczych, Centrach Powiadamiania Ratunkowego czy strukturach krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego.

Absolwenci dietetyki mogą pracować zarówno w placówkach opieki zdrowotnej, jak i gastronomii. Ich wiedza będzie przydatna w szpitalach, przychodniach, poradniach zaburzeń metabolicznych, sanatoriach, ośrodkach odnowy biologicznej i SPA, placówkach zajmujących się pacjentami z zaburzeniami psychosomatycznymi, specjalistycznych gabinetach, ośrodkach rekreacyjno-rehabilitacyjnych, klubach sportowych, siłowniach, ale też zakładach produkujących artykuły spożywcze, żłobkach, przedszkolach, szkołach, firmach cateringowych.

Kosmetolodzy pracują w gabinetach kosmetycznych, ośrodkach odnowy biologicznej.

Studia medyczne na pewno nie są dla przypadkowych osób. Przyszły zawód wymaga pewnych predyspozycji, bez których ukończenie studiów a potem praca byłyby niemożliwe.

Zawód lekarza nieodłącznie kojarzy się z powołaniem – powołaniem do niesienia pomocy, obcowania z cierpieniem, chorobą, słabością. Długie, ciężkie studia wymagają z kolei zdyscyplinowania, systematyczności i uporu. Stanowczość i zdecydowanie będą konieczne w codziennej pracy – każdy przypadek medyczny wymaga podjęcia decyzji – postawienia diagnozy, wyboru ścieżki leczenia, utwierdzenia zdezorientowanego pacjenta w słuszności takiego postępowania. Zawody medyczne wymagają dużej odporności, profesjonalizmu, podejmowania decyzji w szybko zmieniających się sytuacjach, zagrażających często życiu pacjenta.

Bardzo istotna jest też zdolność komunikowania się z członkami zespołu leczącego, chorym i jego rodziną w celu stworzenia właściwych warunków do leczenia pacjenta.

Duża doza empatii, wyrozumiałość, takt i odporność na stres to bardzo ważne cechy osoby związanej z zawodem medycznym. Ale równie istotne jest po prostu bycie doskonałym rzemieślnikiem, któremu nie zachwieje się ręka podczas operacji, bezpiecznie odbierze poród, precyzyjnie wykona drobny zabieg, perfekcyjnie poskłada złamaną kość.

Kluczowe w rekrutacji na kierunek lekarski i stomatologię są takie przedmioty jak biologia i chemia. Jeśli nie wybraliście ich na maturze – nie macie szansy na studiowanie tych kierunków na uczelniach medycznych. Niekiedy szkoły wyższe uwzględniają dodatkowe przedmioty podczas rekrutacji. Zawsze więc wybierając konkrety kierunek sprawdzajcie dokładnie, jakie wymagania rekrutacyjne ma określona uczelnia.

Przykładowo kandydaci na kierunek lekarski w Poznańskim Uniwersytecie Medycznym muszą zdać na maturze biologię na poziomie rozszerzonym oraz dodatkowo chemię lub fizykę (również na poziomie rozszerzonym). Rekrutując na ten sam kierunek w Collegium Medicum w Bydgoszczy będziecie punktowani za wynik z biologii lub matematyki oraz do wyboru chemii, fizyki, matematyki lub biologii. Jeżeli z kolei wybierzecie Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu, musicie na maturze zdać biologię oraz dodatkowo do wyboru chemię, matematykę lub fizykę.

Kandydaci na farmację muszą położyć nacisk na chemię – w większości uczelni wynik z tego przedmiotu, zdawanego na poziomie rozszerzonym będzie decydujący. Niekiedy uczelnie wymagają dodatkowych przedmiotów lub wskazują alternatywne (najczęściej biologię).

Rekrutacja na pozostałe kierunki uczelni medycznych mocno różni się w zależności od wybranej szkoły, niezmiennie jednak w wymaganiach rekrutacyjnych przewijają się takie przedmioty jak biologia, chemia i fizyka w połączeniu lub wymiennie z innymi przedmiotami maturalnymi.

Niepubliczne szkoły wyższe najczęściej rekrutują na podstawie złożenia kompletu dokumentów, aczkolwiek na wybrane kierunki decydujący może być jednak wynik z konkretnym przedmiotów – sprawdźcie wcześniej, aby uniknąć rozczarowań.

Wyjątek stanowią te niepubliczne szkoły wyższe, które realizują kierunek lekarski. W tym przypadku przyjęcia na studia medyczne przebiegają podobnie jak w uczelniach publicznych, tzn. na podstawie wyników maturalnych z konkretnych przedmiotów (biologii, chemii, fizyki lub matematyki) – upewnijcie się, jakie przedmioty wymaga wybrana przez Was uczelnia.

Decyzja o wyborze kierunków medycznych raczej nigdy nie jest pochopna i przypadkowa. Przyjęcie na studia poprzedzone jest wielomiesięczną pracą nad uzyskaniem jak najlepszych wyników z przedmiotów rekrutacyjnych.

Niemniej warto ocenić swoje szanse, analizując statystyki z poprzednich rekrutacji (ilu było kandydatów na jedno miejsce), a także progi punktowe obowiązujące na konkretne kierunki studiów. Może się okazać, że decydując się na inny ośrodek edukacyjny, zwiększasz szansę na uzyskanie indeksu.

Ze względu na fakt, że każda uczelnia przewiduje nieco inny zestaw przedmiotów kwalifikacyjnych, koniecznie wcześniej trzeba zapoznać się ze szczegółowymi wymogami, aby nacisk położyć na przedmioty, z których wynik zagwarantuje sukces.

Program nauczania na uczelniach medycznych jest ujednolicony. Ale wybierając konkretną szkołę, zwróćcie uwagę na bazę dydaktyczną, wyposażenie pracowni, warunki studiowania. Gdzie zdobyć takie informacje? Czytajcie fora internetowe, opinie o uczelniach, komentarze studentów. Odwiedzajcie drzwi otwarte, edukacyjne imprezy targowe. Dowiadujcie się, jakie są możliwości wymiany studentów, z jakimi uczelniami współpracuje konkretna szkoła wyższa. To wszystko wpłynie na waszą satysfakcję ze studiowania i pozwoli w jak największym zakresie wykorzystać możliwości, jakie daje czas studiów.

Dyplom ukończenia kierunku medycznego to niezmiennie prestiż, wyróżnienie. Statystyki rekrutacyjne od lat pokazują, że zdobycie indeksu pozwala znaleźć się w elitarnym gronie osób, które spełniły bardzo wysokie wymagania rekrutacyjne, zdając z doskonałym wynikiem maturę z określonych przedmiotów na poziomie rozszerzonym.

Studia medyczne są furtką do budzących szacunek, ratujących często ludzkie życie zawodów, czy kariery naukowej pozwalającej opracować przełomowe metody leczenia. Do zawodów, na które zapotrzebowanie nigdy nie maleje – ludzie niezmiennie chorują, starzeją się, rodzą dzieci, ulegają wypadkom, potrzebują lekarstw, korzystają z fachowej pomocy stomatologów. Ze względu na rosnącą świadomość społeczeństwa i dbanie o zdrowie i kondycję fizyczną, rośnie zapotrzebowanie na dietetyków, kosmetologów.

Piotr studia na fizjoterapii ma już za sobą. Obecnie praktykuje w prywatnym gabinecie i radzi kandydatom na ten kierunek, aby nie zrażali się pierwszymi dwoma latami studiów: „Przygotujcie się na wielogodzinne wykłady i ćwiczenia do późnego wieczora. Po trzecim roku będzie ciekawiej. Na początku poznajecie podstawy, aby potem je wykorzystywać. Warto zachować taką kolejność i przetrwać mniej ciekawy etap, niż wracać do podstaw po zakończeniu studiów – to trudniejsza droga”. Piotr zachęca, aby wybrać dobre praktyki i uczyć się od najlepszych terapeutów. Bardzo ważne, aby zdecydować się na uczelnię, która nie narzuci miejsc odbywania wszystkich praktyk. Mając wybór można skupić się na tym, co najbardziej interesuje. I druga ważna rada: „Zacznijcie się szkolić jak najszybciej. Brak pieniędzy nie może być wymówką. Dwa-trzy większe szkolenia w trakcie studiów to konieczność – potem praca sama Was znajdzie.”

A jak jest na kierunku lekarskim?

„Nie jest ani w połowie tak strasznie jak studenci mówią pierwszoroczniakom, ani w połowie tak lajtowo jak przechwalają się między sobą. Wszystko znowu jest względne- indywidualne upodobania, podpasowanie przedmiotu i formy w jakiej jest nauczany, preferencje i zdolności. Ja nigdy nie uczyłam się w nocy i naukę wolę sobie rozplanować, ale nie jest to jedyny słuszny model.” – przekonuje Aleksandra.

Medycyna jak każde studia ma swoje jasne i ciemne strony. O nich obu opowiada w autorka bloga Misja medycyna: http://misjamedycyna.blogspot.com/, studentka kierunku lekarskiego.