Wielka Brytania

Angielskie uczelnie to absolutna światowa czołówka. Nazwy takie jak Oxford czy Cambridge są powszechnie znane, choć w rankingach najlepszych szkół wyższych na świecie placówek z Wielkiej Brytanii jest dużo więcej. To właśnie dlatego uczyć się tu chcą młodzi ludzie ze wszystkich zakątków świata.

System nauki i szkolnictwa wyższego

Wielka Brytania zaprasza na studia na uniwersytetach, kolegiach uniwersyteckich (university colleges), szkołach wyższych prowadzących studia zawodowe (higher education colleges) oraz uczelniach artystycznych i rolniczych. Do wyboru jest ok. 50 tysięcy kierunków. Listę szkół znaleźć można na stronach instytucji zajmującej się rekrutacją studentów: Universities & Colleges Admissions Service. Porównać wybrane uczelnie można też na stronie www.unistats.com, a szczegółowe informacje na temat koledży zamieszczone są na stronie www.study-uk.org. Największą bazą wiedzy o szkolnictwie wyższym w Wielkiej Brytanii jest jednak portal www.educationuk.org.

Studia I stopnia (zwykle trzyletnie, w Szkocji czteroletnie) kończą się zdobyciem tytułu licencjata (bachelor). Po studiach II stopnia (rok lub dwa lata nauki) zostaje się magistrem (master). Komu jeszcze mało, może wybrać się na studia doktoranckie. Po ich skończeniu uzyskuje się tytuł doktora (PhD).

Rekrutacja - wymagania i formalności

Podstawą jest zdana matura. Rekrutację na zdecydowaną większość kierunków na studiach I stopnia prowadzi UCAS, który przyznaje kandydatom punkty, biorąc pod uwagę wcześniejsze dokonania. Uczelnie są jednak instytucjami autonomicznymi i każda z nich samodzielnie określa swą politykę i warunki przyjęć na studia. Są nawet takie, które nie korzystają z przelicznika UCAS i wymagają podania konkretnych ocen ze świadectwa szkoły średniej. W trakcie rekrutacji kandydaci mogą wybrać maksymalnie pięć kierunków, na które chcieliby się dostać. Uwaga, aplikacja online jest płatna. Informacje na temat uznawalności wykształcenia zdobytego za granicą znajdziesz na stronie brytyjskiego biura sieci ENIC/NARIC.

Wnioski przyjmowane są zwykle w trzech turach: do 15 października, 15 stycznia i 24 marca. Pierwszy termin dotyczy aplikacji na medycynę, stomatologię, weterynarię oraz na wszystkie kierunku na Oxfodzie i w Cambridge. Trzeci termin dotyczy niektórych kierunków artystycznych i związanych z projektowaniem, drugi – wszystkich pozostałych. O szczegóły najlepiej zapytać na wybranej uczelni.

Egzaminy na studia są rzadkością. O przyjęciu decydują zwykle oceny na świadectwie maturalnym i ewentualnie rozmowa kwalifikacyjna.

Znajomość języka, certyfikaty

Musisz dobrze znać angielski. Stosowne certyfikaty potwierdzające znajomość mowy Szekspira można bez problemu zdobyć w Polsce: uczelnie honorują m.in. dokumenty IELTS, TOEFL i certyfikaty Cambridge. Dokładne wymagania znaleźć można na stronach internetowych szkół oraz na stronie UCAS.

Pozwolenie na pobyt

Jako obywatel Unii Europejskiej potrzebujesz jedynie dowodu osobistego lub paszportu, by wjechać na terytorium Wielkiej Brytanii. Bez jakichkolwiek dalszych formalności możesz przebywać na Wyspach tak długo, jak zechcesz. Jeśli jednak uwielbiasz odrobinę biurokracji (lub chcesz wystąpić o prawo pobytu dla członków rodziny niebędących obywatelami UE) możesz złożyć wniosek o potwierdzenie prawa pobytu (registration certificate). Wypełniasz wówczas wniosek EEA1, który składasz osobiście lub wysyłasz pocztą w Home Office's Public Enquiry Office w Croydon, w południowym Londynie. Do wniosku dołączasz paszport lub dowód osobisty, zaświadczenie o przyjęciu na studia i posiadaniu odpowiednich środków finansowych (np. wyciąg z konta) oraz dwie fotografie. Registration certificate wydawany jest na poczekaniu, musisz się jednak wcześniej umówić.

Koszty studiów i zakwaterowania

Niestety nauka w Wielkiej Brytanii to luksus. Uczelnie żądają od 6 do nawet 9 tysięcy funtów za rok (po spełnieniu określonych warunków). Jednocześnie jednak brytyjskie władze dążą do takiego dopracowania systemu kredytów studenckich, by kandydatów na studia nie zabrakło. Pożyczka może wynieść nawet 21 tys. funtów, a spłata rat może być rozłożona na 30 lat. Kogo nie stać na uczelnie angielskie, walijskie czy północnoirlandzkie, może wybrać naukę w Szkocji. Tam jest ona darmowa.

Jeśli chodzi o zakwaterowanie, to najtaniej jest poszukać miejsca do spania w domach akademickich. Miesięcznie za pokój o stosunkowo wysokim standardzie zapłacisz od 300 do 380 funtów. Studentom z rodzinami część uczelni oferuje też kilkupokojowe mieszkania, zwykle w cenie 450–550 funtów miesięcznie. Jeśli uczelnia nie dysponuje akademikiem, to często pomaga znaleźć pokój u angielskiej rodziny (koszt 50-80 funtów tygodniowo). Możesz tez szukać mieszkania na własną rękę, m.in. przez uczelniane biuro zakwaterowania oraz strony internetowe www.accommodationforstudents.com i uk.easyroomate.com.

Życie studenckie

Studia w Wielkiej Brytanii wymagają systematycznej, samodzielnej pracy i umiejętności krytycznego myślenia. Studenci mają jednak wszystko, czego potrzeba, by sprostać tym wyzwaniom, m.in. doskonałą infrastrukturę i najlepsze pomoce naukowe. Według badań aż 85 proc. słuchaczy wyższych uczelni jest „zadowolonych” lub „bardzo zadowolonych” z wybranego przez siebie kierunku. Wpływ na to ma również doskonale rozwinięte otoczenie instytucjonalne i sprawnie działające organizacje studenckie.

Stypendia w Anglii

System finansowej pomocy dla studentów jest rozbudowany. Dostępne są różnego rodzaju granty na zakwaterowanie, kredyty oraz stypendia. Więcej na stronie www.direct.gov.uk oraz www.educationuk.org. Jeśli obawiasz się, że wyprawa do Wielkiej Brytanii może okazać się zbyt kosztowna, policz swoje wydatki na stronie www.studentcalculator.org.uk.

Praca dla studenta

By podjąć pracę, nie potrzebujesz do tego żadnych specjalnych zezwoleń. Pamiętaj jedynie, że jako student nie możesz przekroczyć tygodniowej normy i nie możesz pracować więcej niż 20 godzin. Ograniczenia te nie obowiązują w trakcie wakacji, wówczas możesz pracować na pełen etat.

Szczegółowe informacje na temat warunków pracy na Wyspach znajdziesz na stronie UK Border Agency. Więcej szczegółów w broszurze opracowanej m.in. przez British Council i Department for Innovation, Universities and Skills.