ECTS - Europejski System Transferu Punktów

Ideą systemu ECTS jest ułatwienie studentom podjęcia studiów za granicą, a głównym celem usprawnienie i ujednolicenie oceniania i porównywania studiów na poszczególnych uczelniach europejskich.

Liczba przyznanych punktów ECTS jest adekwatna do nakładu pracy studenta – im bardziej wymagające są przedmioty, jakie zalicza na uczelni wyższej, tym więcej „kredytów” otrzymuje i tym samym łatwiej mu zaliczyć semestr.

System ECTS pozwala na:

• skuteczną współpracę nie tylko między uczelniami, ale także środowiskami akademickimi i biznesowymi;
• łatwe rozliczanie okresu studiów odbytego poza uczelnią macierzystą – nie tylko za granicą, ale również w kraju;
• zaliczanie przez studenta kolejnych etapów studiów i tworzenie indywidualnych ścieżek kształcenia.

Gwarantuje przejrzystość zaliczania okresów studiów dzięki:

• stosowaniu punktów ECTS przyporządkowanych przedmiotom, podstawą przyporządkowania punktów jest nakład pracy wymagany od studenta w celu uzyskania zaliczenia z danego przedmiotu (cyklu zajęć), w systemie ECTS pełny rok akademicki odpowiada 60 punktom, semestr - 30 punktom, a trymestr - 20 punktom
• opracowaniu "Katalogu przedmiotów" przedstawiającego dokładny opis zajęć oferowanych przez uczelnię w ramach poszczególnych kierunków studiów z podaną liczbą punktów ECTS dla każdego przedmiotu (cyklu zajęć)
• stosowaniu "Porozumienia o programie zajęć" (Learning Agreement) przygotowanego przed rozpoczęciem przez studenta okresu studiów za granicą i określającego program zajęć, w jakich ma uczestniczyć student oraz liczbę punktów ECTS, jaka będzie przyznana za ich zaliczenie, porozumienie obowiązuje wszystkie trzy strony, które są zobowiązane je podpisać: uczelnię macierzystą, uczelnię przyjmującą i studenta (do tego dokumentu często trzeba załączyć "Wykaz zaliczeń" opisujący dotychczasowy dorobek akademicki studenta w jego uczelni macierzystej)
• stosowaniu "Wykazu zaliczeń" (Transcript of Records), w którym wymienione są wszystkie przedmioty (cykle zajęć) zaliczone przez studenta za granicą oraz przyporządkowana im liczba punktów ECTS. Wykaz zaliczeń wydaje uczelnia przyjmująca. Uczelnia macierzysta uznaje punkty uzyskane przez studenta w innych uczelniach w ten sposób, że punkty otrzymane za zaliczone przedmioty (cykle zajęć) zastępują punkty, które student uzyskałby w uczelni macierzystej w ciągu porównywalnego okresu studiów.

Jak otrzymać punkty ECTS?

1 punkt ECTS przyznawany jest za 25-30 godzin pracy studenta, co w przeliczeniu na jeden semestr daje 30 punktów, zaś cały rok – 60 punktów ECTS. Przekłada się to na około 1500-1800 godzin studiowania i nauki.

W przypadku studiów I stopnia łączna liczba punktów ECTS wynosi 180, zaś II stopnia 120. Ich liczenie polega na wzięciu pod uwagę kilku kryteriów – do tych najważniejszych zaliczamy:

• liczbę godzin poszczególnych przedmiotów w danym semestrze;
• czas, jaki student poświęcił na indywidualną naukę (w tym przygotowanie do zajęć, zbieranie materiałów czy pisanie prac zaliczeniowych);
• czas, jaki student poświęcił na przygotowanie do egzaminu i zaliczenie danego przedmiotu;
• liczbę godzin praktyk studenckich.

Możliwe jest także zdobywanie dodatkowych punktów ECTS. Są one przyznawane np. za udział w zajęciach dodatkowych, wydarzeniach sportowych itd. – ich liczba i to, za co można je otrzymać, ustalane są odrębnie przez każdą uczelnię wyższą.

Ile punktów na zaliczenie roku?

Liczba punktów ECTS, niezbędnych do zaliczenia roku akademickiego, wynosi 60. Jest ona niezależna od uzyskanej oceny, ale ściśle związana ze stopniem studiów. I tak w przypadku:

• studiów I stopnia, trwających 3 lata (6 semestrów) łączna liczba punktów ECTS wynosi 180;
• studiów inżynierskich II stopnia, trwających 4 lata (8 semestrów) łączna liczba punktów ECTS wynosi 240;
• studiów II stopnia, trwających 2 lata (4 semestry) łączna liczba punktów ECTS wynosi 120;
• studiów jednolitych magisterskich, trwających 5 lat (10 semestrów) łączna liczba punktów ECTS wynosi 300.

W przypadku niedoboru punktów ECTS niezbędne jest ich nadrobienie jeszcze przed końcem ostatniego semestru. Ich nadmiar często skutkuje z kolei możliwością zmniejszenia liczby przedmiotów w kolejnym semestrze.

Wszelkie kwestie związane z deficytami czy ograniczonymi limitami punktów ECTS, określone są w regulaminach poszczególnych uczelni.