Ochrona zwierząt

Studia II stopnia na kierunku Ochrona zwierząt oferują interdyscyplinarne przygotowanie łączące prawo, biologię i psychologię zwierząt. Program skupia się na statusie prawnym i etycznym zwierząt, ich dobrostanie oraz funkcjonowaniu instytucjonalnych mechanizmów ochrony.

Studenci zdobywają wiedzę z zakresu:

• Prawa ochrony zwierząt – przepisy krajowe i europejskie, procedury administracyjne i sądowe, postępowania karne
• Biologii i etologii – zoologia, ekologia, rozpoznawanie gatunków dzikich oraz strategie ochrony in situ i ex situ
• Psychologii zwierząt – mechanizmy zachowań, metody badań behawioralnych, ocena dobrostanu
• Komunikacji i kultury – argumentacja w sprawach zwierząt, retoryka prawnicza, współpraca międzyinstytucjonalna
• Samodzielnego pogłębiania wiedzy – wyszukiwanie i analiza aktualnych przepisów i publikacji naukowych, umożliwiające śledzenie postępów w dziedzinie.

O przyjęcie na dwuletnie studia drugiego stopnia mogą się ubiegać absolwenci studiów wyższych co najmniej pierwszego stopnia.

Studia są przeznaczone dla osób, które chcą zdobyć interdyscyplinarną wiedzę z zakresu prawa, biologii i psychologii zwierząt oraz pracować na rzecz ich ochrony, dobrostanu i edukacji społecznej. Są także dla kandydatów zainteresowanych pracą w organizacjach pozarządowych, instytucjach publicznych i sektorze ochrony środowiska.

W programie studiów znajdą się m.in.:

• Podstawy prawa ochrony zwierząt
• Prawo administracyjne i procesowe
• Prawo karne (środowiskowe, zwierzęce)
• Procedury sądowe i odwoławcze
• Zoologia i ekologia zwierząt
• Rozpoznawanie gatunków dzikich
• Ochrona in situ i ex situ
• Dobrostan zwierząt hodowlanych i dzikich
• Metody badań psychologicznych w zoologii
• Argumentacja i retoryka w sprawach zwierząt
• Media i edukacja w ochronie zwierząt

W postępowaniu kwalifikacyjnym bierze się pod uwagę kolejność ustaloną na podstawie iloczynu oceny pracy dyplomowej i średniej arytmetycznej ocen ze studiów.

Absolwenci kierunku mogą pracować przykładowo w:

• instytucjach publicznych: urzędy gminne i wojewódzkie (w tym organach nadzoru weterynaryjnego), inspektoratach ochrony środowiska, parkach narodowych i krajobrazowych, jednostkach Lasów Państwowych, straży rybackiej,
• organizacjach pozarządowych (NGO): fundacje i stowarzyszenia zajmujące się ochroną gatunków, działalnością edukacyjną, interwencjami, kampaniami społecznymi,
• sektorze naukowym i badawczym: instytuty PAN, ośrodki badawcze i zespoły realizujące projekty w zakresie ochrony bioróżnorodności,
• sądownictwie i kancelariach prawnych: specjalizacja w prawie ochrony zwierząt, przygotowywanie ekspertyz, reprezentowanie w sprawach karnych i cywilnych,
• przedsiębiorstwach zoologicznych i weterynaryjnych: ogrody zoologiczne, schroniska, ośrodki rehabilitacji dzikich zwierząt, kliniki weterynaryjne – w zakresie audytów dobrostanu i procedur transportu,
• międzynarodowych instytucjach: projekty w ramach programów UE, organizacje międzyrządowe (np. CITES, FAO), instytuty zajmujące się ochroną bioróżnorodności.

Sektor ochrony zwierząt dynamicznie się rozwija – wzrost świadomości społecznej, zmieniające się regulacje prawne oraz rosnąca liczba organizacji pozarządowych sprawiają, że eksperci z interdyscyplinarnym wykształceniem cieszą się dużym popytem.